YENİ MEDYA OKURYAZARLIĞI VE DİN EĞİTİMİ

İletişim teknolojilerindeki baş döndürücü gelişmelerin ve dijitalleşmenin hayatın her alanını kuşattığı 21. yüzyılda, bireyler daha önce deneyimlemedikleri bir enformasyon yoğunluğu ile karşı karşıyadır. Özellikle "dijital yerliler" olarak tanımlanan günümüz gençliği, kimlik inşası ve sosyalleşme süreçlerini büyük oranda, bilgi düzensizlikleri, manipülasyon ve dezenformasyon risklerini de barındıran bu dijital ekosistemde gerçekleştirmektedir. Dini şuurun uyandığı ve sorgulamaların yoğunlaştığı ergenlik döneminde gençler, dini sorularına cevap ararken geleneksel kaynaklardan ziyade internetin sınırsız ancak denetimsiz dünyasına başvurmaktadır.  Hakikatin flulaştığı (post-truth) ve algoritmaların bireyleri "yankı odalarına" hapsettiği bu ortamda, doğru dini bilgiye ulaşmak ve onu doğru yorumlamak her zamankinden daha zor hale gelmiştir. Bu çalışına, modern çağın getirdiği meydan okumalar karşısında din eğitimi ve medya okuryazarlığının kesişim noktasında durarak, lise mezunu gençlerin Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi (DKAB) dersi kazanımları ile yeni medya okuryazarlığı ve dindarlık düzeyleri arasındaki ilişkiyi ampirik verilerle ortaya koymaktadır. 

Bu eser, DKAB dersinin gençlerin yeni medya içeriklerine karşı eleştirel bir bakış açısı geliştirmelerindeki rolünü irdelemekte ve özellikle "dinde aklın yeri" boyutunun eleştirel medya tüketimiyle olan anlamlı ilişkisine dikkat çekmektedir. Araştırma, sadece mevcut durumu tespit etmekle kalmayıp, gençlerin maruz kaldıkları içerikleri eleştirel bir süzgeçten geçirebilmeleri için "dini medya okuryazarlığı" becerisinin önemli bir ihtiyaç olduğunu vurgulamaktadır. Eğitim programı geliştiriciler, akademisyenler, öğretmenler ve aileler için önemli veriler sunan bu çalışına, gelecek nesillerin dijital dünyada inanç ve değerleriyle var olabilmelerine ve bu konuda yapılacak çalışmalara ışık tutmayı amaçlamaktadır.