XX. YÜZYIL MISIR’INDA KLASİK BELÂGAT ELEŞTİRİSİ VE TECDİT GİRİŞİMLERİ

İyi sözü kötü sözden ayırmanın usul ve kaidelerini belirleyen belagat, Kur'an-, Kerim'in nüzulünden sonra İslam ilim geleneği içerisinde müstakil bir disipline dönüşmüş hem edebi metinleri analiz ederek zevk almayı hem de dini nasları doğru anlamayı mümkün kılan temel ilimlerden biri olmuştur. Ne var ki zamanla şerh ve haşiyelerin yoğunluk kazandığı dönemlerde, belagatın bu asli gayesinin geri planda kaldığı; mantık ve kelam tartışmalarının ağırlığı altında estetik yönünün silikleştiği ileri sürülmüştür. u çalışma söz konusu eleştirilerin dayanaklarını ve ilmi tutarlılığını titizlikle analiz etmektedir. XX. yüzyıl Mısır'ını odağa alarak, Batı ile erken temasın belagat alanında doğurduğu yenileşme arayışlarını incelemekte; geleneğe bağlı kalarak yeninin imkanlarını sorgulamaktadır. Sekkaki sonrasında şekillenen yaklaşımın belagatın yönünü nasıl değiştirdiğini ve "iyi sözü kötü sözden ayırma" fonksiyonunun ne ölçüde zayıfladığını irdelemektedir. Klasik eleştiriler karşısında geliştirilen yeni tekliflerin uygulanabilirliğini değerlendirmektedir.  Son tahlilde, belagatın geçmiş birikimi ile geleceğe uzanan imkanlarını birlikte düşünmeye davet eden bir çalışma olarak öne çıkmaktadır.