İSLÂM VE YAHUDİ AİLE HUKUKUNDA TALÂK VE GET MÜESSESESİ

Aile hukuku, dinlerin hayatı düzenleme tasavvurunun en görünür alanlarından biridir. Özellikle boşanma hükümleri, aile kurumunun korunması ile bireysel hak ve sorumlulukların dengelenmesi bakımından belirleyici bir işleve sahiptir. Bu eser, Yahudi ve İslâm hukukunda boşanma kurumunu mukayeseli bir perspektifle ele alarak iki hukuk sisteminin normatif çerçevesini, dayanaklarını ve uygulama mekanizmalarını tahlil etmektedir. Çalışmada Tevrat ve Talmud hükümleri ile Kur’an, sünnet ve fıkhî mezheplerin yaklaşımları karşılaştırılmış; boşanmanın meşruiyet temelleri, boşama yetkisinin dağılımı, boşanmanın gerçekleşme usulü, kullanılan lafız ve belgeler, tarafların rızası, boşanma türleri, sebepleri ve hukukî sonuçları ayrıntılı biçimde incelenmiştir. Yahudi hukukunun kazuistik ve ritüelistik yapısına karşılık İslâm hukukunun bütüncül ve sistematik bir teşrî‘ anlayışı ortaya koyduğu gösterilmiştir. Özellikle Yahudi hukukunda boşanmanın geçerliliğinin karşılıklı rızaya ve get belgesinin usulüne uygun teslimine bağlı olduğu; İslâm hukukunda ise boşama yetkisinin esasen kocaya tanınmakla birlikte kazâî tefrik kapsamında hâkimin belirli şartlarda evliliği resen sona erdirebildiği ortaya konulmuştur. Eser, iki hukuk sisteminin neslin korunması, çocuğun yararı, zayıf tarafın himayesi ve tarafların onurunun güvence altına alınması gibi temel maksatlarda birleştiğini; ancak bu amaçlara ulaşmada başvurdukları hukukî araç ve yöntemlerde ayrıştıklarını ortaya koymaktadır. Bu yönüyle çalışma, aile kurumunun korunması ile bireysel hakların teminatı arasındaki hukukî dengenin nasıl kurulduğunu bütüncül bir bakışla analiz ederek mukayeseli din ve hukuk literatürüne özgün bir katkı sunmaktadır.