İNGİLTERE VE TÜRKİYE’DE DİJİTAL BELEDİYECİLİK

Dijitalleşme, belediyeler için yalnızca teknolojik araçların kullanımından mı ibarettir? Günümüzde belediyeler; dijital hizmetler, büyük veri, yapay zekâ, nesnelerin interneti, coğrafi bilgi sistemleri ve akıllı şehir uygulamaları aracılığıyla hızla dönüşmektedir. Ancak bir belediyenin dijital teknolojilere sahip olması, onun aynı zamanda dijital açıdan olgun, katılımcı, şeffaf ve hesap verebilir bir yönetime sahip olduğu anlamına gelmemektedir. İNGİLTERE ve TÜRKİYE’DE DİJİTAL BELEDİYECİLİK, dijital dönüşümü yalnızca teknoloji ve çevrim içi hizmetler üzerinden değil; yönetişim, veri yönetimi, şeffaflık, vatandaş katılımı, akıllı şehir uygulamaları, sürdürülebilirlik ve kurumsal dijital olgunluk eksenlerinde ele almaktadır. Kitap kapsamında geliştirilen Dijital Belediyecilik Analiz Modeli (DBAM)

aracılığıyla İngiltere ve Türkiye’deki seçilmiş yerel yönetimler karşılaştırmalı olarak incelenmektedir. Böylece belediyelerin hangi teknolojileri kullandığından öte, bu teknolojileri yönetsel kapasiteye ve kamu değerine ne ölçüde dönüştürebildiği sorgulanmaktadır. Çalışma, dijital belediyeciliğin başarısının yalnızca teknoloji yatırımlarına değil; stratejik liderlik, insan kaynağı, kurumsal kültür, veri yönetimi ve yönetişim kapasitesine bağlı olduğunu ortaya koymaktadır. Bu yönüyle kitap; dijital belediyecilik alanında çalışan akademisyen ve araştırmacıların yanı sıra yerel yöneticiler, kamu çalışanları ve dijital dönüşüm süreçleriyle ilgilenen okuyucular için karşılaştırmalı ve analitik bir perspektif sunmaktadır. Çünkü geleceğin belediyesi yalnızca daha dijital değil; daha katılımcı, şeffaf, hesap verebilir, kapsayıcı, sürdürülebilir ve insan odaklı olmak zorundadır.