İBN SÎNÂ FELSEFESINDE SÜREKLİLİK

Bu kitap, İbn Sînâ’nın düşünce sisteminin merkezinde yer alan süreklilik kavramını fizik, metafizik ve ontoloji düzlemlerinde yeniden okumayı amaçlıyor. Cevher, madde ve cisimlik sûreti üzerine inşa edilen yapısal çözümlemeler; hareketin doğası, zamanın bölünebilirliği, “an” problemi ve büyüklük–imkân ilişkisini konu alan ayrıntılı tartışmalarla bütünleşiyor. İbn Sînâ’nın süreklilik anlayışı sadece cisimlerin oluş ve bozuluşunda değil, hareketin mahiyetinde ve zamanın ontolojik statüsünde belirleyici bir ilke olarak ele alınıyor. Eser, kelâmcı atomculuğu ve alternatif süreklilik  teorilerini kapsamlı biçimde değerlendirerek İbn Sînâ’nın sürekliliği hangi felsefî gerekçelerle savunduğunu gösteriyor. Böylece İbn Sînâ fizik ve metafiziğinde sürekliliğin, hem doğanın anlaşılması hem de varlığın kademeli yapısının açıklanması için vazgeçilmez bir kavram olduğu ortaya konuyor.