HORASAN’DA ASHÂBÜ’L-HADÎS NİŞÂBUR ÖRNEĞİ

Bu çalışma, Ashâbü’l-Hadîs’in gelişim sürecini Nişâbur merkezli olarak ele almakta ve onu çok merkezli bir çerçevede yeniden konumlandırmaktadır. Ekol, her ne kadar Ahmed b. Hanbel’in simgesel otoritesi etrafında şekillenmiş ve daha çok Bağdat merkezli bir anlatıyla sunulmuş olsa da, onun sürekliliği ve çeşitliliği Horasan ve Mâverâünnehir’de, özellikle de

Nişâbur’da güçlü bir biçimde temsil edilmiştir. Üstelik bu gelişim Bağdat ve çevresinde sert Mihne rüzgarları eserken gerçekleşmiştir. Çalışma, mezheplerin erken tarihinin şekillendiği dönemde merkez çevre dengesinin yeniden kurulmasına, Mihne anlatısının zenginleşmesine ve Horasan odaklı birikimin literatürdeki yerinin netleşmesine katkı sunmaktadır.