GELME ÜSTÜME

Sevgili şiir severler, sevgili sanat dostları;

Düşüyoruz, kalkıyoruz, bir yoldur gidiyoruz. Sessiz sakin ve usulca sızıyoruz bedenimizden. Bazen hızlanıyor kalbimiz, sancılanıyor ruhumuz. Işığın hükmetmesine izin veriyoruz ve devam ediyoruz. İnsan olmanın meziyet sayıldığı bir dünyada insan olmaya çalışıyoruz. Kimine göre evriliyor, kimine göre köreliyoruz. Kendi seçimlerimiz belirliyor hayatımızı. Çok iyi biliyorum, çünkü yaşadım, ondan biliyorum ve anlıyorum sevgili okur. Yarası olmayan şifacı olamaz. İyilik haline erişmek için, şifalanmak için çabalarken, aslında günün sonunda sadece elinden geleni yapıp, artık tevekkül etmenin verdiği huzurla ve teslimiyetle buradayım. Aranızdayım. Öldüm birkaç kere, nefesim kesilirken tek bir nefesin kıymetini anlayarak geri geldim. Hiç korkmadım. Hiç keşke demedim. Şu an burada aranızda olmasaydım da yine keşke demeyecektim. O yüzden benden bu satırları okuyan güzel ruhlu şiir dostlarına ufak tefek birkaç tavsiyem var. Olanın olması gerektiği gibi olduğundan şüphe etmeyi bırakınız. Elleriniz için, ayaklarınız için, gözleriniz için vs şükredin, ordasınız ve bu satırları okuyabiliyorsunuz. Acılardan kaçmayın, onlarla yaşamayı öğrenin. Hiçbir travma silinmeyecek, siz onlarla yaşamayı öğreneceksiniz. Sadece iyilik için çabalayın ama talep edilmeden aynı kişilere ikiden fazla yardımcı olma gafletine düşmeyin. İnsanlar için de iyi veya kötü yoktur. Durum ve koşul neydi ki, birileri sizin için iyi ya da kötü oldu. Neye göre iyi, ya da niçin kötü. Bir düşünün. Bugüne kadar bana inanan, ruhumu görüp yolumu yol edinen bütün güzel dostlara şükranlarımı sunuyorum. Şiirlerin ve şairlerin dünyasını; bir güneş tutulması ertesi gelen güncellemeye denk bir sevinçle selamlıyorum. Hepinize sevgilerimi ve saygılarımı sunuyorum. Yaşasın sanat, yaşasın şiir, yaşasın güzel duygular. İyi ki varız, iyi ki insanız…